Старонка:Адвечная песьня.pdf/33

Гэта старонка была вычытаная


32 

        Другога чужына змагае,
            А варта пры трэцьцім стаиць.

        Чацьвёрты у здзеку загінуў
            За праўду, за крыўду сваю,
        Руку атсек пяты машынай,
            І торбаю корме сямью.

Жыцьцё.

        Ну што? як старонка, як дзеткі,
            Як што між людзьмі, ці зьвярмі?
        Я лоўка разставіло сеткі!
            Папробуй, расплутай вазьмі!

        Я сілам цямрычным у рукі
            Непраўд пустазельле дало,
        Хай сеюць зьнішчэнне і мукі
            Хай корчэ ўсіх змога і зло.

Цень Мужыка.

        Ня міла мне слухаць, ня міла
            З зямлі маей гэткі прывет.
        Раскрыйся нанова магіла:
            Страшней цябе людзі і сьвет.

Магіла раскрываецца. Чутна запеяў недзе пятух. Духі разлетаюцца. Нікне цень мужыка. Перагуківаюцца з зайцамі совы. У паветры лапочуць крыльлямі кажаны і начніцы.

Бароўцы, 1908 г. 22 Серпня.