Адкрыць галоўнае меню

Вікікрыніцы β

Старонка:Zhylunovich Belaruskaja literatura.pdf/27

Узнікла праблема ў вычытцы гэтай старонкі


Свае шырокія ты іны
На лад персіцлі ткуць яны.
А за сцяной смяеца псля,
Зіяя неба з за вакка,—
I думкі мкнунца мімаволі
Туды, дзе разцвіла вясна,
Дзе блішча збожа у яснай далі
Сннеюць міла васількі,
Холодным срэбрам з'яюць хвалі
Між гор ліючайся ракі.
Цямнеч край зубчаты бору...
I тчэ, забыушыся, рука
Замес» персіцкаго узрру
Цаяток радзімы васілька.

Багаты талент М. Богдановіча суліу многая даць у скарбніцу бела-рускай літературы, але вораг-сухоты, весь час перапынялі яго творчую працу, пакуль ня эвялі у 1917 гаду у магілу. Паследя ад яго засталося— гэта упомянуты, зборнічак яго вершау «Вянок», які служыць эмблемай вянка на яго маглу.

XI.

Малалая, але багатая, беларусская літэратура, ня адну «Ціотку» як жаноцкую'прадстауніцу-паэтку мая у зніску Імяу мужчынскіх паэтау. Дужа здояьная і выдатная маладая паэтка, яе паслядоука—Канстанція Буйла. 3 гарачым сэрцам, с прагнай душой-«-яна поуна жыцыця і ахвоты да яго. I вось, творы яе дыхаюць пачуцьціом любасш, жарам хатеньня шчасця, трывогаю раэлукі і ачуваньням спатканьня. Канстан. Буйла — паэтка лю-басці—малалнх гадоу, іх пазывау. Лірычныя прыгожыя вершн яе—як у люстры адбіваюць сабою усе гэта.

О, ня кажы ты мне, што жыцьціо надаела
I што на свеця жыць ня хочашь боляй ты:
Бо ужо ад мук жыцьця душа твая збалела
А у свеця столькі есць гразі і цямнаты...

Быць здаліок ад усіх, жыць уласным жыцьціом, і гата жыцьціо дзяліць толькі э блізкім другам-вось—аснова ня жыцьця... Укруг гэтаго уся зямля верціцца, укруг яго яна жыве. Ціж есць што даражэй гэтаго? Не, покуль яна маладая і жыцярадая—німа другога вялікшаго і значнейшаго яго. Ей ня ідзе думка у голау, каб хто змог асмучаць радасць гэтых дніоу, і сграх ахашіяя, калі з'яу прабіваяцца да азнаньня І кажа, што упартая жюцьціо ня лічыцца нішчым: эазлуе на кггосьі адбірая ад яго навіт ВОЛЮ. 0! як с-рашна гэта! Паэтка ня можа з гэтым згадзіцца: яна б усе зра-біла б, гэтаго ня было. Але сілау у яе ня стае І калі пераняць магчы-масці дык хоць што небуць яка рвецца зрабіць, каб павясяліць такіх няшчасных, скрасіць іх жыцьціо у няволі, папоуніць нядастачаю пекнасцю-Але І гата ня па яе сілам—астаюцца адны ціоплыя пажаданьня, якія да-лучаюцца у других: