Васільковы россып (1929)/I/У строях белых

У строях белых
Верш
Аўтар: Сяргей Дарожны
1929 год
Струны звонкія зайшліся
Іншыя публікацыі гэтага твора: У строях белых.

Спампаваць тэкст у фармаце EPUB Спампаваць тэкст у фармаце RTF Спампаваць тэкст у фармаце PDF Прапануем да спампаваньня!




Грустя, и плача, и смеясь,
Звенят ручьи моих стихов.
А. БЛОК


I

У СТРОЯХ БЕЛЫХ

У строях белых, над берагам сонным і стромкім
Ты стаіш, пахіліўшы свой стан,
І ў вачох — у блакітных палонках —
Каляруецца белая рань —
белая рань.

Ружавее вада, як зара на палёх,
Ціха хвалі да берагу мкнуцца,
Вецер песьціць бялявы паркаль на грудзёх
Ты-ж ня знаеш, каму усьміхнуцца —
каму усьміхнуцца.

Задуменна стаіш, пазіраючы ўніз,
Пахваляецца поле жытамі…
І да берагу чар падплываюць чаўны,
Дзён асеньніх трывожучы тайны —
трывожучы тайны.
.................
Ой, на беразе тым, у зялёнай вадзе,
Часта бачыў я постаць дзяўчыніну…
І хацелася мне, як яна, маладзець
Раніцою у хвалях сініх —
у хвалях сініх.

Ды ня ведаў тады, як зара расьцьвіла —
Ці то сон, ці бялявы росквіт:
Па-над берагам тым ў сонным звоне гальля
Не дзяўчына стаяла — бярозка —
стаяла бярозка.

Разышоўся туман, зацьвілі берагі,
Пахам сонца павеялі далі…
І дасюль я зьбярог вобраз мне дарагі,
На чаўнох адплываючы далей —
адплываючы далей.