Зорнасьць (1927)/Радасьць/Мае надзеі

Часта мне гавораць Мае надзеі
Верш
Аўтар: Алесь Гурло
1927 год
На сходзе дзён
Іншыя публікацыі гэтага твора: Мае надзеі.

Спампаваць тэкст у фармаце EPUB Спампаваць тэкст у фармаце RTF Спампаваць тэкст у фармаце PDF Прапануем да спампаваньня!




МАЕ НАДЗЕІ

Ад крылатых думак, што ляцяць ў прасторы,
Я чакаю вестак новага жыцьця,
Бо ня дарам зьзяюць так прыгожа зоры,
Бо ня дарам звоняць струны пачуцьця:

І ня дарам сэрцу ёсьць дзе ў грудзях біцца —
Многа там прывольля, каб зьвінець, гучаць.
Вось таму і шчасьце кожнай ноччу сьніцца,
Што душа раджае многа новых чар,

Ужо ясьнеюць вочы, абсыхаюць сьлёзы,
Навальніц бязьвер'я нікнуць халады.
Распусьцілі лісьце белыя бярозы,
Дзе мае ступалі некалі сьляды.

Ўжо ўбіраюць шлях мой новыя ўзоры
І квяцісты сьцеле мураўка дыван,
І блішчыць мне сонца і, сьмяюцца зоры,
Хочуць нібы ў госьці да сябе зазваць.

1923 г.