Старонка:Па беларускім бруку (1925).pdf/27

Гэта старонка не была вычытаная

ПЕСЬНЯ ВЁСКІ Й ФАБРЫЧНЫХ
СТАНКОЎ

У полі зялёнаю ноччу
жалейкай зьвіняць агні.
А ў горадзе песьню рабочым
на колах пяюць рамяні.
Машына песьняй госкае,
стружкі кідае наўкруг,
каб хутчэй, хутчэй у вёску
паслаць сталёвы плуг.
Заўсёды: позна, рана
крынічыць фабрычным жыцьцём.
Каб хутчэй машына-дынама
разьліла свой сьпеў над сялом.

Селянін і рабочы, дарога
працярэблена вамі адна!
Прамінулі часы убогія —
сёньня ў восені наша вясна.
Ні Пятро, ні Ільля аружжам
тваё поле ўбяруць аксамітам.
Ты ня богам, вёска, акружана,
а сваёю рукой працавітай…
Помнім, помнім прыжмураны Ленін
табе, вёска, сказаў: — дай руку!
І сёньня машынай праменьні
ў тваім сэрцы радасьць друкуюць!