Старонка:Раніца рыкае (1925).pdf/25

Гэта старонка не была вычытаная

Апрані яго сьвіткай зялёнай,
і на варце будзь з ім
Беларускай зямлі.
Няхай зьвякаюць стрэльбы пад клёнам,
і ўзыходзіць у сэрцах азім.
Гэй, віхрыся, паўстаньне, працоўнай сям‘і!

Шлю праклён табе, „orzeł“ дзюбаты,
ад імя Беларусі мужычай!
І ты ведай, што ў схіленых хатах
закрасуецца радасьць, наліўшымся жытам.

Ой, хутка ўжо пойдзе ў паходню
са сьцягам чырвонага зрэб‘я
змардаваны наш край.
Суцішыцца сівер нягодны…
Гэй, рэволюцыя, марш левы іграй!

|}