Старонка:У прасторы (1926).pdf/14

Гэта старонка не была вычытаная

Побач з: „Полная забастовка. Все уезды об‘яты беспорядками“ пра „пагоны, сарваныя на мітынгу“…

Недарма рэволюцыя, а з-за яе губарнатарская трасца…

IV

18 кастрычніка.

Памятны дзень…

І самы звычайны асеньні дзень…

У горадзе рэволюцыя…

А чуткі даўно насіліся, што 18 кастрычніка ў Менску рэволюцыя…


Мікола Рэўчык прыехаў у Менск на заработкі. Працуе на фабрыцы. Ну й цікавы-ж ён чалавек!

Чуе ад рабочых:

— Рэволюцыя.

І сам: раз рэволюцыя, дык рэволюцыя. Даўно ён ужо чуў пра рэволюцыю, даўно ён, яшчэ ў вёсцы, лічыў сябе рэволюцыянэрам, аднак, ніхто ня верыў гэтаму.

Рэўчык аставаўся ў няпрымецьці.

Толькі калі прыехаў у Менск, — ён тут разгортвае сваю рэволюцыйную дзейнасьць.

Працуе ён у „дэпо“, у чыгуначнай майстэрні — малатабойцам, год з пяць, і тут робіцца гэроем рэволюцыі.

Шумны гэты 1905 год. Будзіць ён пачуцьцё сотак тых, якія адчуваюць сябе рэволюцыянэрамі.