Усё растала Сонца пах
Верш
Аўтар: Нічыпар Чарнушэвіч
1927 год
Ты адкажаш

Спампаваць тэкст у фармаце EPUB Спампаваць тэкст у фармаце RTF Спампаваць тэкст у фармаце PDF Прапануем да спампаваньня!




СОНЦА ПАХ

Калі скарга на вачох навісьне,
калі ў грудзі сівы сум запаў,
прытуліся вуснамі да лісьця
і ўдыхні ў сябе сонца пах.

Набяры бліскучых кос ў бярэм‘е,
як вяночкам, імі твар абвій…
і пазнаеш, што гавораць дрэвы,
пульс жыцьця учуеш у травы.

А у сэрцы новае агніва
шлях імкненьням вызеленіць ў яр.
Закрасуе тваіх думак ніва,
дзе гайдаўся сухі бур‘ян.

Дык папросім сілы ў свайго сонца,
каб бяскрайнасьць думкай паланіць,
абарваць таемнасьці заслону
і згарэць у барацьбе-агні.

Каб на попеле тваіх жаданьняў
вырас Заўтрага кудравы лес…
Дань прыгожаму хутчэй аддайма,
покі ў думках не засела тлень.

Калі скарга на вачох навісьне,
калі ў грудзі сівы сум запаў,
прытуліся вуснамі да лісьця
і ўдыхні ў сябе сонца пах.