Збор твораў (Гартны, 1929—1932)/1/Настроі/У дарозе

Мой верш У дарозе
Верш
Аўтар: Цішка Гартны
1930 год
Хмурынка
Іншыя публікацыі гэтага твора: У дарозе (Гартны).

Спампаваць тэкст у фармаце EPUB Спампаваць тэкст у фармаце RTF Спампаваць тэкст у фармаце PDF Прапануем да спампаваньня!




У ДАРОЗЕ

Ў небе зоры міргаюць, гараць
Ды зіяе яскравага месяца круг,
Дзе-нідзе кучкі хмарак вісяць
То сабраўшыся ў колка, то зьвіўшысь ў ланцуг.

Паміж лесу расьцёгся туман,
Нібы спушчаны з неба дыван.

Між шырокіх зялёных палёў
Ў‘ецца вёрткая вузкая сьцежачка-пуць,
Праз лясы каля гор ды равоў
Коні зважна па ёй дробнай рысьсю бягуць.

І ў спакойным прасторы кругом
Чуцен водгалас рэзьвенькіх бом.

У баку дзесь траскоча дзяргач,
Ды цвыркунчыка рэзкая рэч трапаціць…
„Но, малыя! старайцеся ўскач!“
Паганяючы коні, рамізьнік крычыць.

„Пасьпяшайце старэнна, гэй, гэй,
Каб да месца даехаць хутчэй!“

І ахвотныя коні сьпяшаць,
Чым хутчэй ды праворней ляцець ды ляцець…
І ўваччу маім нівы мігцяць,
Ды вятрыска супроцьны паціхеньку дзьмець!

„Гэй, запой што, фурман, для мяне,
Каб ды спаць не хацелася мне!“

Фурману я паціхай шапчу
І чакаю сьпяваньня на гэта ў адказ,
Прытаіўшыся чутка маўчу,
І вось чую, пяе: „Не апошні я раз

Цябе бачыў, радзімая, там!..“
Яму-ж рэха ўтуруе: га-ам!

І так лёгка на возе сядзець
Пад вясёлыя песьні рамізьніка й бом,
Ды удаль за дарожкай глядзець
Пад чароўным нябесным ў вагнёх дываном,

Паглядаці, як коні бягуць
У сівую туманную пуць!..

Магілеў н/Д, 1910