Збор твораў (Гартны, 1929—1932)/1/Расьсьвітаньне/Званар

Ня траць часу ні хвіліны… Званар
Верш
Аўтар: Цішка Гартны
1930 год
Бачыў раз я, як з-пад хмары…
Іншыя публікацыі гэтага твора: Званар (Гартны).

Спампаваць тэкст у фармаце EPUB Спампаваць тэкст у фармаце RTF Спампаваць тэкст у фармаце PDF Прапануем да спампаваньня!




ЗВАНАР

Не прасьпі, званару! Толькі з неба гляне
Да зямлі маркотнай ясная зарніца,
Прагані хутчэй ты соннае драманьне
І усходзь пасьпешна ўгору, на званіцу;

Размахні рукою і званова сэрца
Скалыхні сярдзіта. Хай грымяць удары,
І хто сьпіць, хто дрэме — ўстане-скалыхнецца
І сьпяшыць на зовы. Не прасьпі, званару!

Ўсякі, хто пачуе, далей спаць ня будзе —
На твой бом прызыўны ня міне зьявіцца;
Толькі захавай ты у звановым гудзе
Моц сталёвай мовы, каб маглі разьбіцца

Аб яе да званьня рабскія устоі,
Каб ён гулкім бомам ўскалыхнуў абшары…
Няхай рынуць ў бойку цеснай грамадою
Тыя, над кім вісьлі цяжкай долі кары.
Не прасьпі, званару!

Вількамір, 1912