Хрыстаматыя беларускае літэратуры. ХІ век—1905 год/Літоўск. Статут/Рэдакцыя 1588 г.

Рэдакцыя 1529 г. Рэдакцыя 1588 г.
Статут

1922 год
З перапіскі невяд. аўтора
Іншыя публікацыі гэтага твора: Статут ВКЛ (1588).

Спампаваць тэкст у фармаце EPUB Спампаваць тэкст у фармаце RTF Спампаваць тэкст у фармаце PDF Прапануем да спампаваньня!




З ДРУКАВАНАГА ЛІТОЎСКАГА СТАТУТУ
Ў РЭДАКЦЫІ 1588 г.[1]

АРТЫКУЛ 1.

Всі обывателі велікого Князства Літовского тым одным’ правом’ пісаным’, і от нас’ даным’ сужоны быті мают’.

Напрод’ мы гс̅д̅р’ обецуем’ і шлюбуем’, под тою ж’ прісегою, которую учінілі есмо всім’ обывателемь всіх’ земль паньства нашого Велікого Князства Літовского, іж’ всіх’ княжат’ панов’ рад’ духовныхь і светскіх, панов’ хоруговных’ шляхту, места і всіх под- даных’ нашіх’, і всіх’ станов’ в том панстве нашом’ велікомь, князстве літовском’, і іных, всіх’ земль, здавна ку тому паньству пріслухаючіх’, почон’шы от вышшого стану аж до ніжшого, тымі однымі правы і артыкулы, в том’ же статуте ніжей пісанымі, і от нась данымі судіті і справоваті маем’. также чужоземцы загранічнікі велікого князства літов’ского, пріеж’дчые і якім’ колвек’ обычаем’ прібылые люді, тым же правом’ мают’ быть сужоны, і на тых’ врадехь где хто выступіт’.

АРТЫКУЛ 2.

Мы гс̅д̅р’ шлюбуем’ нікого не караті на заочное поведанье’ хотябы дотыкалося маестату нашого гс̅д̅р’ского ображ̅ня.

Напрод’ — найперш, наўперад.
шлюбуем — даём урачысты абет па любові.
почон’шы — пачаўшы.
врадехь — урадах, установах.
маестату — дастойнасьці.
ображ̅ня (ображенія) — абразы, зьнявагі.



  1. Прыклад друкаванага пісьма з гэтым тэкстам зьмешчан на стр. 37 „Гісторыі беларускае літэратуры“.

Гэты твор быў апублікаваны да 1 студзеня 1929 года і знаходзіцца ў грамадскім набытку ўва ўсім свеце, бо аўтар памёр, прынамсі 100 гадоў таму.