Ziemla Na niwie
Верш
Аўтар: Якуб Колас
1916 год
Hleba
Іншыя публікацыі гэтага твора: На ніве (Колас).

Спампаваць тэкст у фармаце EPUB Спампаваць тэкст у фармаце RTF Спампаваць тэкст у фармаце PDF Прапануем да спампаваньня!




Na niwie.

— Hej, moj konik! hej, moj siwy!
Nu, ješče, maleńki!
Warušysia! hej, śmialeje,
Konik moj chudzieńki!
Ŭ poli zranku za sachoju
Chlebarob hukaje,
Siŭku-druha ŭ ciažkaj pracy
Prosić, panukaje.
106 Sam biez šapki, bosy nohi,
Hrudź jaho raskryta,
Bjuć kamieńnia ab narohi,
Skryhajuć siardzita.
I šuršać piaski bujnyje,
Jak žarstwa rečnaja;
Chodzić podskakam ŭ dryhotkach
Sošeńka krywaja.
Chlebarob idzie s pawahaj,
Mierna, krok za krokam.
Doŭha wuzkaja pałoska
Nie akinieš wokam.
Projdzie boraznu araty,
Sošku patresaje,
Sam nazad wieś padajecca —
Konik słužbu znaje:
Jon zachodzić biez panuki,
Biez kamandy spraŭna,
Ažno hlanuć na siwoha
Luba i zabaŭna.
Bytcym znaje siwy konik
Dumki arataja
I jaho panuki — kryku
Siŭka nie čekaje,
A araty, zawiarnuŭšyś,
Spynić druha-siŭku,
Słoŭce łaskawaje skaže
I paprawić hryŭku.
Hładzić konika pa šyi,
Much dakučnych honić,
Jakby s samym lepšym druham
S konikam hamonić.
„Zmardawaŭsia! adpačyń, brat,
Pastaim, pakurym.
Wieratnik my hety skončym,
Spačywać paturym!“
Konik trecca haławoju
Zlohka ab kašulu.
Adpačyŭšy, znoŭ jon ciahnie
Sošeńku-krywulu.
A araty, zadumiony,
Znoŭ idzie stupoju.
Mocna, mocna ich zwiazała
Praca za sachoju,
„Hej, moj konik, hej siwieńki!“
Nosicca pa poli.
Konik, soška i araty
Mierna jduć pawoli.
Paziraješ, i zdajecca,
Što adno ŭ ich cieło
I duša adna i dumka,
I adno ŭ ich dzieło.

Pytańnia dla hutarak i piśmiennych rabot. Što znače „warušysia“? (Ad słowa warušyć — kratać, kiwać, ruchać) Što znače „panukać“? (padhaniać, prymušać) Što znače „spynić“? (zatrymać, zdzieržyć) Što znače „wieratnik“? (niŭka, zahončyk). Sto znače „paturym“? (Ad słowa turyć, hnać, biehčy, šparka da čaho kirawać). Ci bačyli wy sachu? A može wiedajecie jak nazywajucca čaści sachi? Čym roznicca piasok ad žwiru, a žwir ad žarstwy?