Rodnyje zierniaty (1916)/I/Pradśmiertnaja wola

Waranionak Pradśmiertnaja wola
Абразок
Аўтар: Змітрок Бядуля
1916 год
Jak Boh stwaryŭ čeławieka
Іншыя публікацыі гэтага твора: Прадсьмертная воля.

Спампаваць тэкст у фармаце EPUB Спампаваць тэкст у фармаце RTF Спампаваць тэкст у фармаце PDF Прапануем да спампаваньня!




Pradśmiertnaja wola.

Stary dzied ležaŭ pry śmierci na łožku swaim.

Ŭwakoła stajała jaho wialikaja siamiejka: dzieci, unuki i praŭnuki, katoryje jaho wielmi lubili i płakali, čekajučy, što im skaže dzied pierad šmierciaj swajej…

— „Dzietki darahienkije! — pačaŭ dzied — samaje wažnaje, ab čym ja was budu prasić, dyk woš što: pa majej śmierci ni staŭcie na mahili majej nijakaho pamiatnika!“

— „Čamu?“ — spytalisia ŭsie zdziwawaŭšysia.

— „Tamu, — atkazaŭ dzied, — što kali ja wart u ludziej pamiatki, to maje dobryje pastupki na ziamli daŭnienka słužać mnie pamiatnikam, i nikoli ja nie pamru.

„A kali ja na ziamli niczoha dobraho nie zrabiŭ, tady ja ŭžo daŭno jak niežywy, a pamiatnik usio roŭna mnie ničoha nie pamože.“

Hetkaja byla pradśmiertnaja wola dzieda.

Pytańnia dla hutarak i piśmiennych rabot. Što było z dziedam? Chto byŭ kala pamiraŭšaho dzieda? Što skazaŭ dzied? Čamu dzied nie chacieŭ, kab pa im stawili pamiatnika? Jakije pastupki čeławiečyje mohuć słužyć za pamiatnik pa śmierci? Dajcie prykład.